องค์การบริหารส่วนตำบลแมดนาท่ม

      ตำบลแมดนาท่ม เริ่มก่อตั้งเป็นชุมชน เมื่อ พ.ศ. 2370 สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3 โดยอพยพมาจากเมืองมหาชัย ฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง ปัจจุบันเป็นดินแดนของประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนชาวลาว เมื่ออพยพมาแล้ว ก็มาตั้งถิ่นฐานที่บ้านฮางกุดแกลบ ริมถนนสายสกล-นาแก สมัยนั้นการคมนาคมไม่สะดวก ต้องเดินทางด้วยเท้ามีโจรชุกชุมประกอบกับมีโรคระบาดทำให้ประชาชนเดือนร้อนจึงได้อพยพหมู่บ้านไปตั้งถิ่นฐานที่บ้านเหล่าสวนหม่อน ซึ่งปัจจุบันคือบ้านพรหมศรีธาตุ แต่อยู่ไม่นานเกิดโรคระบาดหนัก จึงอพยพมาอยู่ที่ดงดำแมด ต่อมาตัดคำว่า “ดำ”ออก คงเหลือแค่คำว่าแมดอย่างเดียว จนถึงปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2524 บ้านแมดยังเป็นเพียงหมู่บ้านที่อยู่ในตำบลเหล่าโพนค้อ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2526 จึงแยกออกมาตั้งเป็นตำบล โดยรวมเอาชื่อบ้านแมดกับบ้านนาท่มเป็นชื่อตำบลเรียกว่า “ตำบลแมดนาท่ม”

#สิมวัดบ้านโคกนาดี
สิมพื้นถิ่นอีสานสกุลช่างญวน วัดโคกนาดี ตำบลแมดนาท่ม อำเภอโคกศรีสุพรรณ จังหวัดสกลนคร สร้างเมื่อ พ.ศ.2485 ลักษณะทางสถาปัตยกรรมเป็นสิมทึบ ก่อด้วยอิฐ ฉาบปูนทับ หลังคาไม้ ทรงสูง หันหน้าไปด้านทิศตะวันออก มีประตูทางเข้า 1 ประตู มีบันไดทางขึ้นด้านหน้า 1 ทาง ด้าน ซ้าย - ขวา ด้านละ 1 ทาง บริเวณจั่วด้านทิศตะวันออกประดับด้วยประติมากรรมปูนปั้นคล้ายฐานหรือพระแท่น มีธงชาติไทยประดับทั้งสองข้าง ด้านล่างประดับด้วยลายไม้เครือ บริเวณกรอบประตูและหน้าต่างเป็นรูปพระยาครุฑ ตัวสิมมีลักษณะคล้ายกับอาคารนมัสการของชาวคริสต์ และมีความคล้ายคลึงกับบ้านโบราณท่าแร่ ตำบลท่าแร่ อำเภอเมือง จัหวัดสกลนคร มีเอกลักษณ์ที่บ่งบอกถึงความเป็นผีมือของช่างญวน

วัดธาตุศรีมงคล สถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และอนุสาวรีย์

      ตั้งอยู่วัดพระธาตุศรีมงคล ตำบลบ้านธาตุ ลักษณะเป็นเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมยอดแหลม ตกแต่งด้วยศิลปกรรมยุคใหม่ ก่ออิฐถือปูนประดับด้วยลายปั้นดินเป็นเรื่องราวพุทธประวัติของพระพุทธเจ้า โดยสร้างครอบพระธาตุองค์เดิมซึ่งเป็นศิลาแลงที่ชำรุด ที่ตั้งตำบลบ้านธาตุแต่เดิมพื้นที่เป็นป่าดง ครั้งแรกได้มีบุคคลกลุ่มหนึ่งมีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่อำเภอวาริชภูมิในปัจจุบันนี้ ได้พากันออกมาถางพงไพรเพื่อทำไร่ แต่พอถางลึกเข้าไปก็พบองค์พระธาตุร้างอยู่ในดง ชาวบ้านกลุ่มนี้กลัวอำนาจศักดิ์สิทธิ์ของพระธาตุนี้จะลงโทษ จึงนิมนต์ท่านพระครูหลักคำ ประธานสงฆ์เมืองวารีมาพิจารณา ท่านเห็นว่าสถานที่บริเวณนี้เป็นมงคล เหมาะที่จะสร้างหมู่บ้านได้ จึงได้พร้อมใจกันถากถางบริเวณพระธาตุร้างนี้ พร้อมทั้งได้ทำบุญอุทิศส่วนกุศลแผ่ไปให้แก่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่รักษาองค์พระธาตุ และได้สร้างวัดตรงนั้น ท่านพระครูหลักคำได้ตั้งชื่อพระธาตุร้างนั้นว่า “พระธาตุศรีมงคล” และตั้งชื่อวัดว่า “วัดธาตุศรีมงคล” เมื่อประมาณ พ.ศ. 2444 และเรียกหมู่บ้านว่า “บ้านธาตุ” จนปัจจุบันนี้ พระธาตุศรีมงคลนั้นสร้างขึ้นในสมัยใดไม่ทราบแน่ชัด ภายในพระธาตุนั้นมีวัตถุโบราณอันล้ำค่ายิ่ง เช่น พระพุทธรูปที่ทำด้วยทองคำ ทองสัมฤทธิ์ และทำด้วยวัตถุอย่างอื่นอีกมากมาย เห็นได้จากเมื่อพระธาตุสลักหักพังลงมา ชาวบ้านก็ได้รวบรวมโบราณวัตถุเหล่านั้นรักษาไว้ในสถานที่อันสมควร เพื่อการสักการบูชา กล่าวกันว่า พระธาตุศรีมงคลนี้ได้สร้างคู่กับพระธาตุดงเชียงเครือ ซึ่งตั้งอยู่ห่างไปทางทิศเหนือประมาณ 500 เมตร สันนิษฐานว่า พะธาตุทั้งสองแห่งนี้ได้สร้างในสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช ผู้ครองเมืองเวียงจันทน์ นับเป็นพระธาตุคู่บ้านคู่เมืองของชาวอำเภอวาริชภูมิ